Paterswoldsemeer
Statusladder
- Geen ijsnuHet water is open of het ijs is verdwenen.
- IJs groeitHet vriest: het model ziet het ijs dikker worden.
- Bijna schaatsbaarBijna voldoende dikte volgens het model.
- Schaatsbaar gemeldSchaatsers melden dat er hier geschaatst wordt.
- Officieel openDe ijsclub heeft de baan officieel geopend.
Recente meldingen
Nog geen meldingen voor deze locatie.
IJsgeschiedenis
In 4 van de 6 ijsgolven sinds 2018 werd deze locatie in schaatskringen genoemd.
- 2018
- 2021
- 2022
- 2024
- 2025
- 2026
Er werd hier daadwerkelijk geschaatst op 25 februari 2018, 27 februari 2018, 10 februari 2021, 11 februari 2021, 18 december 2022, 11 januari 2026.
Uit de meldingen van toen
- 23 februari 2018 · Volgens twee kenners die het meer inspecteerden was het ijs nog te dun om te betreden.
- 27 februari 2018 · Op het meer kon een rondje van ongeveer een halve kilometer worden gereden; opstappen kon bij het strandje Rietschans.
- 10 februari 2021 · Het ijs aan de zuidkant zou voldoende dik en hard zijn, maar flink hobbelig door veenbobbels en zand.
Bron: meldingen uit een actieve schaatscommunity (2018–2026), geanonimiseerd en geparafraseerd. Historie is geen voorspelling en nooit een veiligheidsoordeel.
Over Paterswoldsemeer
Het Paterswoldsemeer is een groot, open plas- of meerwater in de gemeente Tynaarlo (Drenthe), grenzend aan het Groningse stadsgebied. Het meer maakt deel uit van een recreatief gebied met rietkragen, oeverstroken en kleine strandjes, zoals Rietschans. Door de ruime watermassa en de relatief open ligging ontbreekt op het water zelf beschutting; alleen de oevers en rietkragen breken lokaal de wind.
Als groter en dieper water heeft het Paterswoldsemeer een aanhoudende vorstperiode nodig om dicht te vriezen. Wind over het open water vertraagt de ijsvorming en kan het ijs ongelijkmatig laten groeien, waardoor dikte en kwaliteit sterk per plek kunnen verschillen. In het archief is het meer actief geweest tijdens de ijsgolven van 2018, 2021, 2022 en 2026, met zes geregistreerde schaatsdagen. In februari 2018 was het ijs eerst nog te dun om te betreden; enkele dagen later kon een rondje van ongeveer een halve kilometer worden gereden. In 2021 werd het ijs aan de zuidkant als hobbelig beschreven door veenbobbels en zand.